Kayıtlar

Qîymeta Mal û Mulkê Însan Bi Qasî Du Tas Av e

Wextekê padîşahek hebu. Bi dewlemendîya xwe, di dinyayê de bi nav û deng bu. Padîşah di ku de biçuya, xezîna xwe jî, bi xwe re dibir. Dema însanan dihate li xezîna wî temaşe dikir pirr pê kêfxeş dibu û bi nêrîn û heyranîya mirovan zêde zêde mesud û bextîyar dibu. Li der û dora vî hukumdarî gelek peya û zilamê wî hebun. Di nav wan mirovan de însanekî zana hebu û yekane dostê wî jî ew bu. Rojekê pirsekê ji vî mirovê zana dike dibêje: “Tu bi îlmê erd û esmanan mijul dibî. Li se rûyê erdê însanên padîşah jî, şervanên bi hêz û quwet jî tên bi te dişêwirin û li benda peyvek te ya bi xêr in. Niha ez fikrê mirovekî wek te meraq dikim. Gelo tu di derheqê hukumdarî û hebuna min de çi difikirî?”

Aqubeta Malê Dinyayê

Tirsa Dilê Me

Gel Bi Zimanê Xwe dibin Millet

Esasên Dozê

Şîret û Nesîhetên Hekîmê Loqman

Eybe, Şerme, Fedî ye..

Li Cambazan Binêrin Cambazan

Xetîca Keça Huweylîd

Şîn û Tazîyên Kurdan

Çêrokên Azadîyê 3

Çêrokên Azadîyê 2

Çêrokên Azadîyê 1

Tobe û îstîxfar

Îsmaîlê te kî ye

Keda Destê Mirov

Li Ber Derîyê Îxtîdaran Nebin Parsek

Ez Zimanê Dagirkeran Boykot Dikim

Cîhada Mezin

Li Zimênê Xwe Xwedî Derkevin

Mirin, Heqîqeta Herî Mezin e

Ez Diçim Mala Xalê Xwe.

Gul û Bilbil

Şahîya Yazdeh Mehan: “Mahabad”