Kurê  min! Ji vê dinya, zana çû û cahil  çu

Rind û pîs, șah û parsek, ew ên heq û batil çu

Ew ên li cî yê meçhul, tim dike geșt û gerê 

Bi bêkesî digere,wek ewaran meçhul çu

Wek Îskender pêy ava heyatê yî tu bizan,

Navdar û giregirên Așurî û Babîl çu

Ger wek hekîmê Loqman, xwedî îlm û hîkmet bî, 

Di wê goristanê ra ew kesên bi fezil çû

Vê derya jîyanê da, bun esîrê tofanê

Kê keștîyek dîtibu, ew bi alî  sahil çu.

Çi mesude suwarê, ewê milk û me'nayê,

Barê dinya derewîn, da ser pișta aqil çu

Kî bo vê dinya fanî, dil li xwe peritan de, 

Cewherê rumeta xwe, ew wenda û zail çû

Însan bi van ayrt û jîyana layezal,

Pêl xalîyê dike û bi herîyê û gil

 çû

Ey amedî ji mêșa, hunguvê îbret bigre,

Qur'anê de qala wî dike rebbê layezal