Kurê  min! Ji vê dinya, zana çû û cahil  çu

Rind û pîs, șah û parsek, kes ên heq û batil çu

Ew ên li cî yê meçhul, tim dikin geșt û gerê 

Bi bêkesî digere,wek ewaran meçhul çu

Wek Îskender pêy ava heyatê yî tu her an,

Navdar û giregirên Așurî û Babîl çu

Ger wek hekîmê Loqman, xwedî îlm û hîkmet bî, 

Di wê goristanê ra bi hîkmet û fzil çû

Vê derya jîyanê da, bun esîrê tofanê

Kê keștîyek dîtibu, ew bi alî  sahil çu.

Çi mesude suwarê, ewê milk û me'nayê,

Barê dinya derewîn, da ser pișta aqil çu

Kî bo vê dinya fanî, dil li xwe peritan de, 

Cewherê rumeta xwe, ew wenda û zail çû

Însan bi van ayrt û jîyana layezal,

Pêl xalîyê dike û bi herîyê û gil

 çû

Ey amedî ji mêșa, hunguvê îbret bigre,

Qur'anê de qala wî dike rebbê layezal