گفتم دهنت، گفت زهی حبّ نبات
گفتم سخن تو، گفت حافظ گفتا
شادیِ همه لطیفه‌گویان صلوات
Min got lêvê te, gote ava heyat
Min got devê te, got şerbeta nebat
Min got Hafiz jî peyvên te dibêje,
Bixwîn li hemu xweșpeywan selawat.
آن جا دو هزار نیزه بالا خونست
لیلی صفتان ز حال ما بی خبرند
مجنون داند که حال مجنون چونست
رودگی
Cîyê ku guzergaha dil mahzûn e
Li wê derê bi qasî du hezar tîran xwîn heye.
Ên Leyla sifat ji halê me bêagah in
Mecnun zane ku halê mecnunan çawa ye.
Rudgî
نه افغانیم و نی ترک و تتاریم
چمن زادیم و از یک شاخساریم
تمیز رنگ و بو بر ما حرام است
که ما پروردهٔ یک نو بهاریم
اقبال لاهوری
Em, ne Efxanin û ne Tirk û ne Tatar in
Çemen zadin û ji yek şaxê darekê nin.
Temîz reng û bêhn li ber me heram e
Ku em perwerdeyê yek biharek nû nin
Îqbal Lahorî
ﺻﺪ ﺳﺎﻝ ﺭﻩ ﻣﺴﺠﺪ ﻭ ﻣﯿﺨﺎﻧﻪ ﺑﮕﯿﺮﯼ
ﻋﻤﺮﺕ ﺑﻪ ﻫﺪﺭ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﮔﺮ ﺩﺳﺖ ﻧﮕﯿﺮﯼ
ﺑﺸﻨﻮ ﺍﺯ ﭘﯿﺮ ﺧﺮﺍﺑﺎﺕ ﺗﻮ ﺍﯾﻦ ﭘﻨﺪ
ﻫﺮ ﺩﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺍﺩﯼ ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺳﺖ ﺑﮕﯿﺮﯼ
"ﺷﯿﺦ بهایی"
Sed salan bi rêya mescîd û meyxanê bigirî
Umrê xwe betalî derbas bikî, eger dest negirî
Guhdar bike ji pîrê xerabat, tu vê șîretê
Her destê ku te daye, bi eynî destî bigirî
Șêx Bahayî
Ev ji heqîqetê ye, ne mecaz e
Ser ve dikê em lîstika xwe lîstin,
Em dîsa çûn sindoqa tunebunê yek bi yek
Xeyam_خیام
کردم از عقل سوالی که بگو ایمان چیست
عقل بر دوش دلم گفت که ایمان، ادب است
آدمیزاد اگر بی ادب است، انسان نیست
فرق مابین بنی آدم و، حیوان ادب است!
Ber gohê dilê min de got, îman edeb e.
Eger zaryên Adem bê edeb bin, ne însan in
Ferqa me benî Adem û heywan edeb e.
هرگز دل من ز علم محروم نشد
كم ماند ز اسرار كه مفهوم نشد
هفتاد و دو سال عمر مكردم شب و روز
معلومم شد كه هیچ معلوم نشد
فخرالدین رازی
Tu carî dilê min ji îlîm mehrum nebu
Kêm ma ji esraran ku mefhûm nebu
Heftê û du sal min umir kir şev û roj
Malûm bu ku qe tiştek malum nebu
Fexredînê Razî
به نال ای دل که دیگر ماتم آمد
بگری ای دیده ایام غم آمد
گل غم سرزد از باغ مصیبت
جهان را تازه شد داغ مصیبت
Binale ey dil! Dîsa dema matemê hat.
Bigrî ey çav! Dîsa rojên xemê hat.
Gulê xemê şîn bu, ji bexçeyê mûsîbetê
Cîhan nû bu, ji daxê mûsîbetê
Muhteşemê Kâşânî
یا رسول الله چه باشد چون سگ اصحاب كهف
داخل جنت شود در زمرهء اصحاب تو
او رود در جنت و من در جهنم كی رواست
او سگ اصحاب كهف و من سگ اصحاب تو
مولانا عبد الرحمن جامی
Ya Resullelah çawa dibe segê eshabê kehf
Daxilê cinnetê dibe, bi zumreya eshabê te re
Ew diçe cinnetê u ez diçim cehennemê! Ev rewa ye
Ew segê eshabê kehf u ez segê eshabê te me.
Mewlânâ Ebdurrehmânê Câmî
.jpeg)
ای آب حیات قطرە از آب رخ است
وای ماه فلک یک اثر از سابت رخ است
گفتم کە شب دراز خواهم مهتاب
آن شب شب زلف تو است و مهتاب رخ است
مولانا
Ey ava heyatê, dilop ji ava rûyê te ye
Ey heyva felekê, biriqandin ji biriqandina rûyê te ye
Min got ez di şevên dirêj de mehtabê dixwazim
Şev ji tarîya zilfên te, mehtab di rûyê te de ye.
Mewlana
غم عشقت بیابان پرورم کرد
فراقت مرغ بی‌بال و پرم کرد
بمو واجی صبوری کن صبوری
صبوری طرفه خاکی بر سرم کرد
Xema eşqa te beyaban bi min dabu hezkirin.
Daxwaza mirazê te ez bêper û bask kirim
Te tim ji min re digot, tu sebir bike sebir
Vê sebrê ez her dayîm xwelîser kirim
در دایره ای کە آمدن و رفتن ماست
آنرا نه بدایت نه نهایت پیداست
کس می نزند دمی در این معنی راست
کاین آمدن از کجا و رفتن به کجاست
Di vê felekê de ku hatin û çûna me ye
Jê re ne pêșî heye ne jî pașîn peyda ye
Kesê vê mijarê de peyva rast negotîye
Ku ev hatin ku de ye û çûyîn bi kuda ye.
Xeyam--خیام
یک چند به کودکی به استاد شدیم
یک چند به استادی خود شاد شدیم
پایان سخن شنو که ما را چه رسید
چون آب برآمدیم و چون باد شدیم
Ev çende em zarokên ber destê ustad bun
Ev çende ku em bi ustadê xwe șad dibun
Dawîya peyvê guhdar bike çi bu bi me
Em weka avê lez hatin û weka bad çun
Umer Xeyam
بلبل به سر چشمه چه کار آمده‌ای؟
یا تشنه شدی یا به شکار آمده‌ای
نی تشنه شدی نی به شکار آمده‌ای
دیوانه شدی دیدن یار آمده‌ای
Bilbil, ser kanîyê bo çi karê hatî
Ya tî buyî, ya jî bo nêçîrê hatî,
Ne tî buyî û ne bo nêçîrê hatî,
Dîn û dîwaneyî bona yarê hatî.
ياد دارى كه وقت آمدنت
همه خندان شدند تو گريان
آبچنان زى كه وقت رفتن تو
همه گريان شودن تو خندان
لاادری
Tê bîra te, dema tu hatî
Herkes digirîya û te dikir giryan
Umrekî wusa derbas bike ku dema tu çuy
Bila herkes bigirî û tu bike xendan
Laedrî
باز آ باز آ هر آنچه هستی باز آ
گر کافر و گبر و بت‌پرستی باز آ
این درگه ما درگه نومیدی نیست
صد بار اگر توبه شکستی باز آ
Were were tu her çi kesî dîsa were
Kafir agirperest û putperest bî were
Ev derîyê me derîyê bêhêvîyê nîne
sed caran towbe șikestî bî dîsa were
Ebu Seîd Ebu Xeyr
مکن کاری که پا بر سنگت آیو
جهان با این فراخی تنگت آیو
چو فردا نامه خوانان نامه خونند
تو وینی نامه‌ی خود ننگت آیو
Neke karê pîyê te li seng dixîne
Cîhan bi vê ferehîyê teng dixîne
Sibê ên name xwendin, namê bixwînin
Tu bixwînî nameyê xwe, teng dixîne
Baba Tahirê Hemedanî
سیاهی دو چشمانت مرا کشت
درازی دو زلفانت مرا کشت
به قتلم حاجت تیر و کمان نیست
خم ابرو و مژگانت مرا کشت
Reșîyên herdu çavên te ez kuștim
Dirêjîya du zilfên te ez kuștim
Bo qetla min hewce nîne tîr- kevan
Xema ebru-bijangên te ez kuștim
Baba Tahirê Hemedanî
چارین ٦
خوشا آنانکه پا از سر ندونند
مثال شعله خشک وتر ندونند
کنشت و کعبه و بتخانه و دیر
سرائی خالی از دلبر ندونند
Çarîn-6
Çi kêfxweșin bi pê û ser nizanin.
Mîna agir bi hișk û ter nizanin.
Bi Kinest û kabe, putxane û dêr
Qesra xali ku, ji dîlber nizanin
